473

moedas coa efixie de Glycerius

León I, cónsul único.

marzo, 3: Gundobado imita a Ricimer ao aceptar o título de patricius pero non se atreve a nomearse augustus. Promove para ese cargo a un home de confianza, o comes domesticorum Glycerius.

o movemento de Gundobado é un xesto de complicidade aos cristiáns de Italia fronte as implicacións pagáns de Antemius, e por ende de León I, quen o apoiara. Glycerius logo ocupará bispados.

xuño, 1: León I saúda a Xulio Nepos como augustus nun rescriptus no que responde a unha cuestión de Nepos sobre unha disputa entre irmáns.

Nepos é o elixido probablemente porque León I quere ter Dalmacia do seu lado; xa Marcelino fora un home moi poderoso e influínte. Isto e os lazos de parentesco fixeron o resto.

Nepos acuña moeda en Salona (capital de Dalmacia), onde reside, no famoso pazo construído por Diocleciano, un lugar de gran importancia estratéxica, económica e militar porque dende alí se dominan as principais calzadas, dende Tesalónica a Aquileia, e as que comunican Roma e Constantinopla. Dalmacia é unha zona montañosa, excelente defensa para a pars orientis.

a réplica de Nepos é nomear magister utriusque militiae a Orestes, que traballara para Atila como secretario e embaixador e logo ascendera no escala diplomática en Ravenna, onde casou coa aristocracia da cidade (o antropónimo do seu sogro Rómulo alude a unha familia romana establecida en Ravenna a inicios de século cando a capitalidade administrativa se trasladou alí). Orestes aproveita que Nepos non se atreve a deixar de todo a súa sólida base de poder en Dalmacia para irse facendo co control da política occidental.

Avernis resiste os ataques godos grazas á axuda prestada polos burgundos.

Eurico ocupa a rexión de Berry e manda a Vicencio (magister militum) a invadir Italia pero é derrotado polos comandantes godos Alla e Sindila, ás ordes de Gundobado.

na súa retirada cara Gallia as tropas godas ocupan Arelate e Massiliensis.

Glycerius manda un exército para cortar a incursión dos ostrogodos de Vidimero en Italia, transferíndoos a Gallia, onde son atacados por varios outros exércitos.

León I pacta con Teodorico Estrabón: recibe terras en Thracia, un tributo anual de 2000 libras de ouro e é nomeado magister militum praesentalis. Iníciase a súa rivalidade co outro Teodorico, fillo de Teodemiro, que abandona Pannonia e se dirixe aos Balcáns, Macedonia e Moesia, onde arrasa o que atopa ao seu paso.

chegan a Tolosa os restos do exército ostrogodo ao mando de Vidimero.

outubro, 25: León I nomea caesar ao seu neto, tamén chamado León.

novembro, 17: León I asocia a León II , fillo de Zenón e Ariadna (filla do emperador) como emperador ao trono.

Gundobado renuncia á súa primacía e regresa a territorio burgundo ao enterarse da morte de seu pai Gundioco. O reino divídese entre este Godexiselo, Chilperico II e Godomaro.

Kamaragupta inicia o seu reinado en India.

464

reconstrución de Conimbriga

Rusticus e Olybrius, cónsules.

febreiro, 6: Ricimer derrota un continxente alano en Bergamensis (Bergamo) nos Alpes e mata o rei Beorgor. Marcellinus comes (Beorgor rex Halanorum a Ricimere rege occiditur) escribe del coma se fose un rei bárbaro máis.

Remismundo vence a Frumario de xeito definitivo, ratifica a alianza con Teodorico II e reforza a estabilidade na zona.

habería dúas interpretacións posibles:

a/ Teodorico II recoñece que non pode controlar a situación e apoia a Remismundo como a opción máis manexable para el e para os intereses imperiais e aristocráticos: o envío de armas e o casamento do suevo cunha princesa goda serían sinais de recoñecemento. Sen embargo, o godo consegue que a súa influencia siga a sentirse: misións arianas (acaban por converter ao propio rei), protestas polos ataques suevos a Aunona (probablemente distrito de Tui).

b/ os godos xa non controlan a situación en Hispania e deben tratar os suevos como iguais. Incluso volve a muller de Remismundo a Callaecia, que estivera alí coma refén dende 457. Os provinciais deben valerse por si mesmos para chegar a acordos sen interferencias alleas.

Arborio abandona a Península sen ser substituído por ningún outro magister militum; o único representante militar imperial testemuña a partir de agora será o dux provinciae Tarraconensis Vicencio, cargo creado por Maioriano antes de abandonar Hispania, e que obedece a un feito obvio: o carácter fronteirizo de Tarraconensis, única provincia hispana xa baixo control imperial efectivo.

as bases militares na liña dende Lucus a Vitoria (exitentes dende principio do s. V) están baleiros ou ocupados por continxentes godos, suevos ou pagadas pola aristocracia local.

Lusidio entrega Olisipo ao suevos. Máis tarde será representante dos suevos ante o emperador.

Aegidius pecha un acordo cos vándalos.

a andamia institucional romana local sobrevive inda que a estrutura imperial se esfuma. A superestrutura desaparece: a oportunidade de exercer cargos no goberno imperial pero a subestrutura permanece. O sistema de división rexional por conventus é testemuñado por Hydacio.

Conimbriga é saqueada. A familia do nobre Cantaber é feita presa e levada como refén.

Aegidius morre, quizás envelenado. Syagrius herda o territorio e os buccellari de seu pai. O comes Paulus manda as tropas plenamente romanas que inda existen nese ámbito. A estratexia segue a ser aliarse co emperador e os francos para poder seguir a existir como poder independente. Tamén se menciona o comes Arbogast como personaxe influínte na zona.

Severus nomea a Arvandus praefectus praetorio en Gallia.

Basiliscus e súa irmá, Aelia Verina, emperatriz, conseguen que este acceda ao consulado do ano seguinte.