 |
Authario, rei lombardo
crónica de Nuremberg, 1493
en.wikipedia.org |
Eborico é deposto e
confinado nun mosteiro por Andeca,
que casara con súa nai, e é novo rei dos suevos en Callaecia.
Leovixildo toma finalmente Hispalis
e Hermenexildo refúxiase en Corduba, pero seu pai tamén a toma; negocia
o perdón desde unha igrexa e é desterrado a Tarraco.
Leandro tamén é desterrado. Ingunda foxe cun fillo varón de ambos a
Africa.
Gontran restitúe os territorios en torno a Marsella ao seu
sobriño Childeberto II e renova con
el unha alianza. Chilperico, que
teme un ataque combinado, refúxiase en Cambrai co seu tesouro e fai que reparen
os muros da cidade.
Chilperico I ten
un fillo varón, Clotario, a quen “fixo educar no seu dominio de Vitry-en-Artois a
fin de que non lle acontecera ningunha desgraza se se lle vía en público e puidera
morrer” (Gregorio de Tours); nestas
poucas palabras temos como se desenvolve a vida privada na época: ao rei acáballe
de acontecer algo de suma importancia, un fillo varón, nada sobre a nai, cuxo
nome é dubidoso, tal vez unha concubina, e tan pronto como nace envíao onde
unha nodriza da cidade (Cambrai) ao campo. Hai que ocultar a infancia e vivir
en privado para evitar as ameazas do mundo exterior. A vida privada é amor,
violencia, anguria e morte.
Childeberto II parte a Italia, financiado polos
bizantinos, para atacar os lombardos. Os duques lombardos sométense e tamén lle
pagan un tributo e Childeberto retírase. Mentres, Chilperico aproveita para
recuperar París.
segunda embaixada do senador Elpidius onde Bayan; conclúen
un tratado de paz.
primavera/verán: embaixada bizantina en Persia. O xeneral
Xoán Mystacon é substituído por Philippicus, cuñado do emperador,
nomeado magister militum per Orientem,
quen recruta tropas e fortifica Monocarton.
verán: os avaros son vencidos por Comentiolus logo de que estes penetren ata os ‘muros longos’ de Thracia.
Creoda funda o reino de Mercia.
incendio de Bourges.
Muhammad (14 anos) participa cos seus tíos nos combates que
enfrontan o seu clan co beduíno Hawazin.
final de setembro/ inicios de outubro: o único fillo vivo
de Chilperico (Gregorio de Tours: ‘Nerón e Herodes do noso tempo’) é Clotario e
el mesmo tamén morre ao regresar dunha cacería en circunstancias misteriosas
cerca de Chelles, quizás por instigación de Brunequilda ou da propia Fredegunda.
setembro: Rigunthis,
filla de Chilperico e Fredegunda,
parte de París cun gran tesouro a Hispania
para casar con Recaredo. Na primeira
parada que fai a expedición desaparece parte da escolta con todo o que son
capaces de roubar. En Tolosa, o duque
Didier, logo de saber do asasinato
do rei, faise co resto das riquezas. A princesa é devolta a súa nai.
Fredegunda faise co tesouro real de Neustria, foxe a París con Clotario (catro meses) e pide a
protección de Gontran para os dous. Gontran chega a Paris cun exército para
garantir o trono de Neustria a seu
sobriño contra as ambicións de Childeberto II, tamén sobriño, que reclama en
Meaux a súa parte de Neustria.
o recen nado pasa a ser Clotario II de Neustria, baixo a tutela de Fredegunda e Gontran
pero notables como o bispo de Rouen expresan dúbidas sobre que Clotario sexa
realmente fillo de Chilperico; Fredegunda fai matar este bispo e que outros xuren
a lexitimidade do neno.
os britanos vencen a Ceawlin
de Wessex en Fethanleigh, onde
morre o irmán do rei, Cuthwine.
Berta, filla de Chilperico, casa con Ethelberto de Kent, pagán, pero que permite que ela conserve a súa
fe e leve sacerdotes con ela a Britannia.
os duques lombardos séntense ameazados logo da invasión
franca e elixen rei a Authario,
fillo de Clef, un mozo xa ben experimentado no combate, que residirá en Ticinum.
Mauricio, coa axuda de Pelaxio II e o apoio pagado dos francos (50000 solidi), logra conter os lombardos e asegura o dominio dunha
porción de territorio, o exarcado de Ravenna. A capital da fronteira é salvada coa axuda da flota imperial.
outubro, 4: Pelaxio II describe a situación en Roma a Gregorio, apocrisiarios en Constantinopla: “tan grandes son as calamidades e
tribulacións que sufrimos pola perfidia dos lombardos a pesar das súas solemnes
promesas que ninguén as podería describir ... O imperio atópase nunha situación
tan crítica que, a non ser que Deus prevaleza no corazón do noso pío señor para
que mostre aos seus súbditos a piedade que sinte e lle dea un comandante ou un
xeral, estamos perdidos. Xa que o territorio que rodea Roma está completamente
indefenso e o exarca escribe que non pode facer nada por nós, sendo el mesmo
incapaz de defender a zona de Ravenna
(...)”. A carta de Pelaxio contén a primeira mención ao exarcado, que supón na
práctica recoñecer as conquistas lombardas. Un exarcado é unha provincia de
fronteira militarizada, organizando o que queda de Italia nunha unidade
defensiva.
Pelaxio pide que Gregorio interceda ante o emperador para
salvar a situación contra os lombardos. Mauricio envía a Smaragdus con un exército e o título de exarca. Sen embargo, o título, que confire poderes teóricos ilimitados,
depende na práctica dos recursos militares dispoñibles, e estes son
insuficientes para diminuír o poder lombardo, pero si abondan para consolidar o
exarcato.
outono: Philippicus
devasta as chairas de Beth Arabaye,
próximas a Nisibis.
os avaros ocupan (por pouco tempo) Singidinum e Viminatium e
asedian Thesalónica.
Kubrat, primeiro khagan
búlgaro mencionado polo seu nome nas fontes.
Yang Jiang prepara a conquista del sur, constrúe catro silos para
asegurar o abastecemento da capital, Chang'an, establece as primeiras
conexións por barco co sur e asina acordos cos turcos para garantir a paz no
norte. Tamén constrúe un enorme canal navegable que desenvolve o comercio e o
abastecemento de auga, pero tamén servirá para rápidos movementos de tropas.
decembro: Gondovaldo
volve a Gallia e proclámase rei en
Brives, pero o nacemento de Clotario réstalle novamente posibles adeptos.
Retírase a Comminges.
