514

Hormisdas
es.wikipedia.org

Casiodoro, cónsul.

Vitalianus asedia novamente Constantinopla, esta vez con tropas búlgaras e unha flota de 200 naves. Anastasius transixe e noméao magister militum per Thracias.

morre Simmacus, sucedido por Hormisdas, casado, e inimigo declarado do monofisismo e por tanto crítico e esixente con Constantinopla.

Enodio, elixido bispo de Pavía: gobernará a súa diócese co celo e autoridade dun discípulo de Epifanio. Hormisdas enviouno dúas veces a Constantinopla, onde Anastasius favorecía os monofisitas. Ambas misións fracasaron. Ao fin da segunda embaixada, o santo viuse obrigado a facerse á mar un vello navío destartalado, con grave perigo de naufragar, e co veto para desembarcar nalgún porto de oriente. A pesar de todo, chegou san e salvo a Italia e regresou a Pavía.

pertencía a unha ilustre familia establecida en Gallia e nacera en Arelate; en todo caso, pasara os primeiros anos en Italia e Mediolanum, baixo a tutela dunha tía. Despois da morte desta, casou pero moi cedo sentiuse chamado ás sagradas escrituras. A súa esposa, moi rica, que o tiña sacado da pobreza, accedeu á separación e ela mesma ingresou nun convento.

xa era un bo orador, ordenouno Epifanio de Pavía e, desde entón, consagrouse ao estudo das ciencias sagradas e o ensino; escribiu daquela unha apoloxía de Símaco e do sínodo que condenara o cisma dos partidarios de Laurentius: "Deus quere certamente que os homes xulguen os homes; pero tense reservado para si mesmo o xuízo do Pontífice da Sé Suprema." Enodio foi elixido para pronunciar o panexírico de Teodorico, a quen só alabou polas súas vitorias e éxitos temporais.

Enodio escribiu a vida de Epifanio de Pavía (finado en 496) e a de Antonio de Lerins. Foi un dos últimos representantes da antiga retórica: inda que os seus escritos non carecen de valor histórico, tenden á verbosidade, son inintelixibles por momentos e están cheos dos convencionalismos da literatura mitolóxica da Roma pagá. Segundo el mesmo, durante una violenta febre da que os médicos dérono por morto, recorreu a Deus e recobrou a saúde. Por iso escribiu eucharisticon ("acción de grazas"), na que conta brevemente a súa vida e, sobre todo, a súa conversión.

Rudravarman comeza o seu período á fronte do reino Funan.

Cissa sucede, segundo a lenda, ao seu pai Aelle, como rei de Sussex.

505

restos dunha necrópole en Dara
flickrhivemind.net

Theodorus e Sabinianus, cónsules.

o magister officiorum Celer invade Persia e alcanza Ctesiphon; ao mesmo tempo, unha invasión de hunos que entra polo Cáucaso provoca un armisticio.

o comes ostrogodo Pitzias derrota completamente un exército de búlgaros foederati por Anastasius.

Anastasius reforza/ refunda Dara, que pasa a nomearse Anastasiopolis. Reforza así a fronteira persa.

Teodorico ordena a Laurentius que se retire ás súas posesións privadas. Simmacus vese reforzado como bispo de Roma.

abril: tamén acorda volver a costear os gastos de defender as portas do Cáucaso para evitar penetracións procedentes do leste. Ratifícase a recuperación de Amida a favor de Bizancio a cambio dunha compensación monetaria (1000 libras de ouro). Inicio dun cese de hostilidades de sete anos entre Bizancio e Persia.

o Coliseo (amphitheatrum flavium) volve sufrir danos a consecuencia dun tremor de terra.

os herulos son derrotados polos lombardos ao norte de Italia.

499

Avitus de Vienne
tedeum-laudamus.blogspot.com

Iohannes, cónsul único.

marzo, 1: Teodorico intervén no conflito entre Laurentius e Simmacus. Nun sínodo en Roma onde participan 72 bispos, Laurentius é deposto e recibe unha sé episcopal en Nocera, Campania.

abril, 26: Xiao Wen Di morre de fame na súa capital de Luoyang. Sucédeo Xuan Wu Di (16 anos), que nomea a seu tío Yuan Xie governador provincial, pero que se fará temporalmente rexente.

setembro, 2: Gundobado xunta en Lugdunum un concilio de bispos do sur de Gallia: Avitus de Vienne defende a ortodoxia contra o arianismo, sen lograr mudar a fe de Gundobado.

alianza secreta entre Clodoveo e Godexiselo, corexente burgundo, contra Gundobado: pactan un ataque conxunto con Teodorico para a primavera.

Chrodechilda era filla de Chilperico, irmán de Gundobado; que participara nas mortes de Chilperico e Godemaro (os outros corexentes burgundos) e ela salvaría a vida grazas á protección de Godexiselo. Clodoveo ten en mente ampliar territorios a costa burgunda.

Anastasius somete os últimos isauros rebeldes, que engrosan as filas do exército e son deportados a Thracia.

Xeorxia pasa a mans persas.

os búlgaros, xunto con grupos eslavos e restos hunos, derrotan o exército romano de Illyricum.

en Persia Khavad I recupera o trono coa axuda dos hephtalitas.

498

bautizo de Clodoveo
www.voyagesphotosmanu.com

Paulinus e Scytha, cónsules.

maio: Anastasius suprime a taxa chrysargyron e reforma os sistemas monetario e fiscal, usando numerais gregos en lugar de latinos. O follis de cobre adopta un valor fixo fronte ao solidus de ouro. A recadación de impostos é agora cousa da prefectura da corte en detrimento da curia.

os francos depredan Burdigala. O bispo de Tours Verus é exiliado por colaborar cos francos.

novembro, 16: morre Anastasius II logo de dous anos de bispado. Tentara conciliar os seguidores de Acacius, que fora excomungado por Fiz II.

novembro, 22: a sucesión é complicada: unha facción elixe a Simmacus (apoiado por Teodorico) no palacio Laterano e outra, en María a Maior, a Laurentius (apoiado polo senado encabezado por Festus), que promete asinar o henotikon de Zenón.

as diferenzas prolónganse anos. Celébranse ata tres concilios para tentar resolver a cuestión, que chega a adoptar formas moi violentas (Bower: “non se tiña en conta rango nin dignidade; e nin sequera as virxes consagradas eran respectadas pola multitude enfurecida”).

posiblemente Clodoveo I accede a ser bautizado por Remixio en Reims nunha cerimonia onde tamén se bautizan 3000 membros das súas tropas de elite. Remixio será o conselleiro e organizador eclesiástico no reino franco.

en realidade, só un reducido grupo de francos salios se converte, mentres que os ripuarios seguen a ser pagáns (co costume de martirizar a todos os misioneiros cristiáns que se aventuran nos territorios que controlan). Isto aumenta diferenzas e diverxencias entre os dous grupos: os salios teñen pouco inconveniente en mesturarse cos nativos e cedo a súa lingua pasa a ser o latín; pola contra, os ripuarios conservan a lingua xermánica e nunca perden o contacto cos xermanos máis ao oeste.

o clero católico dos territorios controlados por Alarico II celebran a conversión de Clodoveo. De súpeto, Alarico contempla o clero como potenciais traidores, un feito moi perigoso en vista da gran influencia que teñen sobre a poboación. Por isto, inicia unha dura represión, sendo expulsados moitos bispos. Por outra banda, a nobreza goda empeza a sentirse insegura en Gallia e boa parte dela ve como unha boa solución trasladarse a Hispania, onde poden requisar terras e instalarse con máis tranquilidade.

Buretsu (9 anos), sucede a seu pai Nenkin, e convértese no 25º emperador de Xapón.

Flavianus II, patriarca de Antioquía.

combates de gladiadores: final por inanición?

tirado de
http://wwwlaotrahistoria.blogspot.com.es

en 438 publícase o código Teodosiano.

deste documento, entre moitas outras cousas, se podería deducir que nesa data inda se celebraban combates de gladiadores: non hai ningunha prohibición explícita por parte de Valentiniano III.

a desaparición dos munera gladiatoria non se explica só pola influencia do cristianismo (a nova moral tería mudado a apreciación do público en referencia ao acontecido nos combates). Coma o resto de ludi, desapareceron por efecto de varios factores relacionados.

os emperadores deixaron de patrocinalos (en 399 cérranse os ludi imperiais e só quedan os privados, que sobreviven un tempo grazas ás fortunas senatoriais). Outras causas serían: diminución do interese do público, a influencia do cristianismo (inimigo declarado deles), a escaseza de fontes de recrutamento, o enorme custo dos espectáculos e a preocupación polo mantemento da orde pública.

para Thomas Wiedemann representaban o trunfo sobre a morte do guerreiro por medio da virtus militar do gladiador, quen, a pesar de ser un infame socialmente, se redimía na area ao morrer grazas ao alarde de valor e virtus. O combate de gladiadores no funeral dun militar célebre representaba a supervivencia do militar grazas á súa virtus guerreira. Este simbolismo quedaría obsoleto co cristianismo, xa que este ofreceu un simbolismo alternativo coas festas de Nadal e Pascua.

1º factor de desaparición: os munera eran os espectáculos máis caros. Tardiamente rara vez sobrevivía máis do 50% do gladiadores que participaban xa que a missio (perdón) era cada vez menos frecuente. O editor (organizador) alugaba os gladiadores ao lanista e pagaba os mortos ou inválidos a prezo de custo.

2º factor: a escaseza de fontes de recrutamento. Moitas leis prohibían vender arbitrariamente persoas aos lanistas, que se lles puideran botar ás feras no circo sen ser xulgadas por un maxistrado ou que os cristiáns foran condenados ad ludum; porén, seguía habendo condenados ad ludum (executados polos gladiadores na area ou que se mataban entre eles), profesionais e mesmo prisioneiros de guerra. Pero estes decaeron en número pola integración progresiva de bárbaros no exército e na vida social e a escaseza de gladiadores incrementou moitísimo o seu prezo. Ao ser os xogos máis caros, cando había crise, os primeiros dos que se prescindía eran os munera gladiatoria.

en Roma sobreviviron porque eran custeados polos senadores, pagáns na súa maioría, nacionalistas e inmensamente ricos; gastaban gustosamente para preservar o mos maiorum e unha das súas últimas responsabilidades, a cura ludorum. Pero tamén aquí o seu absentismo progresivo debeu ser decisivo. Cabe recordar que non todos os aristócratas eran tan ricos coma Simmacus e moitos decidían escapar das súas obrigas; por exemplo, logo dunha lei de Constantino I de 329 debían organizar en decembro a editio (loitas e cacerías de animais salvaxes durante dez días alternos).

a estrutura da editio era a seguinte (- 02 initium muneris - 04 munus arca - 05 munus arca - 06 munus arca - 08 munus kandida - 09 munus arca - 20 munus kandida - 21 munus arca - 23 munus arca - 24 munus cosummatur).

os cuestores que a costeaban en parte, durante o s. iv e no s. v elixiron trasladar a editio a outubro porque o cristianismo foi gañando a partida; ao ter, quizás, menos soporte, eran cada vez máis infrecuentes.

3º factor: a perda de calidade dos combates; a consecuencia do anterior os gladiadores eran cada vez menos profesionais e seu atractivo para o público sería moito menor. Moitos se converten incluso en venatores, xa que as venationes, polo seu menor custo, eran preferidas polos organizadores e seguían a ser financiadas polo fisco. Tamén eran do gusto do público, que as consideraba menos cruenta, xa que as mortes humanas eran máis infrecuentes. Canto menos acostumado estaba o público ás mortes na area, máis lle debían repugnar as que ían acontecendo.

os últimos combates de gladiadores deberon ter lugar nos anos da década de 440s.

502

Avienus e Probus, cónsules.

Bizancio afronta problemas tanto no oeste coma no leste. 

Anastasius rexeita o pagamento do custe de defender as "portas do Cáucaso" polas que veñen penetrando tribos nómades que atacan tanto Persia coma Bizancio.

empeza a guerra cos persas: Kavadh I conquista Theodiosopolis e somete Armenia coa axuda dos hunos hephtalitas

os búlgaros derrotan un exército romano en Thracia.

en China a dinastía Qi foi substituída pola Liang, que protexeu o budismo, convertido en credo oficial por Liang Wudi.

o budismo chino sufrira moitas transformacións dende as súas orixes na India. Buda convertérase nun dios eterno que se reencarnara en moitas ocasións (o que permitía indentificar con encarnacións de Buda a algunhas deidades locais).

tamén o taoísmo evolucionara moito. Os Han apoiárano porque a súa invitación ao quietismo e a inactividade era moi convinte dede un punto de vista político. Pero tanta meditación deu lugar a crenzas místicas cada vez máis surrealistas. Contábase a historia do taoísta Liehtzu, que cabalgaba sobre o vento e podía viaxar ata quince días impulsado pola brisa. Había homes que planeaban no aire entre fume e lapas, un rei foi transportado ao ceo por un mago para contemplar o seu pazo celestial, e había descripcións das illas dos inmortais, con plantas e froitas milagreiras que gardaban da vellez e da morte. Tamén estaba a historia de Chen Tao Ling, que aos sesenta anos recobrou a xuventude bebendo dragón azul e tigre branco, un composto que descubrira cando subiu ao ceo ao lombo dun tigre. Moitas sectas taoístas esforzábanse en fabricar ouro comestible a partir do cinabrio, convencidos que dese xeito serían inmortais.

Anastasius recompensa ao xefe dos Ghasánidas co título de filarca de Arabia.

marzo, 29: Gundobado publica a lex burgundionum, que será aplicada tanto a "romanos" como burgundos.

outubro, 5: Kavadh I asedia Amida en territorio bizantino que aguanta tres meses ata ser finalmente conquistada.

outubro, 23: o synodus palmaris, convocado por Teodorico en Roma absolve a Simmacus de todas as súas acusacións, acabando así coa polémica entre el e Laurentius.

Mazdak proclama que a propiedade privada é a fonte de todo mal.

remátase o Libro de Song, unha das 24 Historias, que recollen as crónicas tradicionais das dinastías chinas do sur e do norte.

decembro: Cesarius ocupa a silla de Arelate, que conserva a súa importancia como cidade en Gallia.

501

ruínas de Palenque
www.viajejet.com

Avienus e Pompeius, cónsules.

Simmacus é acusado de varios delictos, co que a súa posición en relación a Laurentius se debilita; contrarresta as acusacións co argumento de que o papa non é responsable diante da xustiza terrena. Apoíase en documentos falsos.

cando se retira Clodoveo, Gundobado rompe o acordo e sitia a Godexiselo en Vienne e mátao nunha igrexa ariana, xunto co bispo. Agora é rei único burgundo. Elixirá a Sixismundo, fillo seu, como correxente en Xenebra.

Gundobado publica un código de leis (lex gundobada).

Domangart Réti sucede a Fergus Mór como soberano de Dalriada á súa morte durante combates contra os pictos.

Khavad I está firmemente asentado no trono; proba da recuperación do Imperio Persa é o inicio de novas hostilidades contra os romanos.

Dong Hun Hou morre dunrante un asedio á capital Jiankang. Sucédeo seu irmán Qi He Di, que é o novo emperador do sur de  Qi (China).

Muryeong, rei de Baekie (Korea): durante o seu goberno aliarase con Silla e aumentará as relacións con China e Xapón.

os maias están alcanzando novas cotas de prosperidade. Teotihuacan comeza o seu declive e a poboación comeza a migrar á maior cidade maia, Tikal, levando con eles novas ideas sobre armamento e cerimonias rituais.

maio: con ocasión das festas pagás das brytae enfróntanse os azuis e os verdes. Morren máis de 3000 persoas.

xuño, 5: Ahkal Mo' Nahb I, soberano de Palenque. O primeiro do que coñecemos datas exactas de vida e goberno.

o Sushruta Samhita, en India, contén descricións de cirurxía, enfermidades, plantas curativas e un estudo anatómico detallado.

Xuan Wu Di, emperador do norte, "requisa" 50000 para reconstruír a capital Luoyang.